Bazen gitmeyi bilmek gerek. Mutsuz eden şeyleri geride bırakmayı başarabilmek… Yormadan, yorulmadan, insanlık onuruna zarar vermeden gitmek… Zamanın geldiğini kimsenin söylemesini beklemeden, yanlış sözcüklerin verdiği sıkıntıyı hissettirmeden gitmek… Bazen ağlamak gerek. Boğazına tıkanan yumruyu eritmek, içini yakan acıyı dışarı atmak gerek. Devamını Okuyun »
Bundan yıllar önce bir kitap okumuştum. Bilginin peşinden giden bir adamın hikâyesini anlatıyordu. Kütüphanede kitapların içinde, bilginlerle beraber yaşayan bu adamın, ağzına kadar bilgi yüklü bu yaşam ortamında bulamadığı neydi diye saf saf düşünmüştüm.Avrupa’nın yaşam kültüründe yetişen bilgiye istediği anda, istediği hızda ulaşabilen modern hayatın içindeki fertler neyi arıyordu? Enformasyona ulaşmadaki yöntemde miydi sorun? Yoksa her şeyin hazır el atında olmasında mıydı? Yoksa bilgi edinmenin amacında mıydı sorun? Devamını Okuyun »
Bence hayatın ritmini müzik tutar. Bireysel veya toplumsal olarak yaşadığımız duygusal çalkantılar, inişler, çıkışlar; zaman içinde ezgilerle, şiirlerle vucüt bulur. Yaşanılanların insanlar üzerinde bıraktığı izler ne kadar kalıcı ise o dönemin müziği de o denli uzun süre kalıcı oluyor insanlık üzerinde. Devamını Okuyun »
Yazıma, bu yıl kadınlar gününün kutlanmamasını önererek başlamak istiyorum. Şaşırmayın. Sebeplerimi sayarsam, sanırım bana hak vereceksiniz…Yüzyıllardır ikinci sınıf kabul edilen bir cins, yılda bir gün, birinci sınıf mı oluyor? Hayır! Yine ikinci sınıf! Göstermelik hediyeler alıp, bir de dışarıya yemeğe götürünce, bir yılda yapılan eziyetlerin bedeli ödenmiş mi oluyor? Devamını Okuyun »
Şükretmemiz gerek; nefes alabildiğimiz için. Aldığımız her nefeste, tertemiz havanın ciğerlerimizi doldurduğunu, hayat verdiğini hissetmeliyiz…
Şükretmemiz gerek; yürüyebildiğimiz için. Her sabah uyandığımız zaman, düşünmeden ayağa kalkıp, istediğimiz yere gidebilmenin ne kadar büyük bir şans olduğunu anlamalıyız… Devamını Okuyun »
Yaradılışının sebebini idrak etme yolundaki insan; kendisiyle birlikte etrafına hayat veren olayları, durumları ancak gözlemleyerek anlayabiliyor. Toroslar’da yaşayan cahil çobanların bilgeliği ile şehirde yaşayan okumuş insanların cahilliğinin ardında yatan gerçeklikte burada gizli. Devamını Okuyun »
Dost gerek insana; hem iyi günde, hem de kötü… Sarılıp; acıları azaltacak, sevinçleri çoğaltacak… Her zaman, geceyi gündüze çevirecek kadar aydınlık olacak…
Dost gerek insana… Düğününde oynayacak, ölümünde ağlayacak… Davetsiz gelecek dostun… Söylenmeden de gidecek… İstenenleri, sözcüklere dökülmeden anlayacak… Devamını Okuyun »
İşte; geldik, gidiyoruz… Neler kazandığımızın, evlerimizin, arabalarımızın, takılarımızın ve giysilerimizin artık önemi yok. Önemli olan sadece bir FATİHA okutabilmek ardımızdan… Zorla değil ama, içten… Devamını Okuyun »
Her yazdığı yazının ardından heyecanla tepkileri bekler kalemi tutan. Yazıya karşı insanların öncelikle farkındalığını gözlemler. Sonrasında etkilerini izler. Acaba ne kadar okunuyor? Okunduktan sonra ne tip tepkiler veriliyor? İnsanların eğilimlerine ne ölçüde etki ediyor? Devamını Okuyun »
Yine geldim çocukluğumun şehrine… Yıllar sonra ilk kez kar yağdı üstelik… Öyle yavaş, öyle sessiz yağdı ki; bazen, kar yağmadı da ben öyle hissettim galiba dedim… Her şeyi kapattı beyaz örtü. Bütün çirkinlikleri, bütün kirleri ve bütün kötülükleri kapattı. Hatta, artık gri olan şehri, bir süreliğine bile olsa beyaza boyadı. Bu yıl, kar ve soğuk yüzünden değil de, içime yerleşen yalnızlık duygusundan üşüdüm çoğu kez. Henüz en yakınımdakileri kaybetmesem de, yıllara yenilmeyen arkadaşlıklarım devam etse de, kendimi yalnız hissediyorum. İçim belki bu yüzden acıyor… Devamını Okuyun »
Zanaatkârlık insanlık tarihi boyunca toplum içinde bireylerin farklılıklarını ortaya çıkaran, çeşitliliği ve üretimi teşvik eden bir gerçeklik olarak karşımızda duruyor. Üreten insan yapısından tüketen insan yapısına geçtiğimiz bu dönemde bireysel olarak üretimin insanı tanımlayan farklılığı kaybedip dünya ile benzeşip tek tipleşiyoruz. Devamını Okuyun »
Ülkemizin yıllardır yaptığı bir yanlıştan bahsetmek istiyorum sizlere. Belki hepimizin zaman zaman yaptığı, farkında olmadığı ve engelleyemediği bir yanlış… Biz; çocukların, sadece bizim çocuklarımız olduğunu zannediyoruz. Onları biz büyütüyoruz ve koruyoruz zannediyoruz. Halbuki, onları kim yarattıysa o büyütüyor ve koruyor. Devamını Okuyun »
İnternet nelere kadir diye bir soru sorsak; kullanana bakar diye bir cevap verebiliriz. İnternet dünyasının arananlar bulunanlar üzerine kurulu bir düzeni vardır. Gerekli gereksiz milyarlarca bilgi yığının içinden istediğinize ulaşmak bazen çok zor olabilir. Yanlış yollar kullanır, yanlış hedeflere odaklanırız. Çözüm olacak bir durum başımıza bela olur. İnternet aşkları, internet kumarları, internet oyunları ve internetin sosyal ortamları… Her birinin ucu ayrı bir bilinmeze açılır. Sanal başlayan her durum, acı bir gerçeklikle son bulabilir. Devamını Okuyun »
Hayatımızın başında, sanki hiç göçmeyecekmiş gibi yaşarız. Bu dünya bizimdir sanki ve o gidenlerden hiç olmayacağız… Devamını Okuyun »
Günün ilk ışıkları Cebeli Reis Dağı’nın ardından kendini göstermeye niyetlendiği anda menzili başlangıç noktası olan insanlar yola koyuluyor Alanya’da. Kendilerine denizi yoldaş yapıp sahil boyunca yürüyorlar. Vücut yoruldukça insanın iç dünyası dinginleşiyor. Devamını Okuyun »
Ben, kendi değerimi ilk önce senin gözlerinde buldum. Hiç kimsenin güzel bulmadığı zamanlarda, senin gözlerinde güzelliğimi gördüm. Ağlamak istediğim zamanlarda, omuzlarından önce gözlerine yaslandım. Senin en çok gözlerini sevdim… Devamını Okuyun »
Önce yıllanmış çeyiz sandığının açıldığını haber veren, ahşap ve metal menteşelerin konuşmaları kulağıma ilişti. Çocuk aklımla, günler geçmesine rağmen naftalin kokusunun üstünden kalkmadığı yorganın arasından, büyükannemin emektar elinin, ceviz ağacının tüm güzelliğiyle sekil verdiği sandığın içine, geçmişi bu güne getirmek için iliştiğini gördüm. Devamını Okuyun »
Bozulan dünyamız için bir şeyler yapmayıp, yaralı ruhlarımızı iyileştirmediğimiz sürece, fiziksel hastalıklar yüzünden acı çeken insanların sayısında hiç bir azalma olmayacaktır. Devamını Okuyun »
Kupkuru bir kütük dal iken, taze bir filize dönen sonra serpilip büyüyen, yayvanlaşan yapraklarının koyu gölgesine sığınılan, kaçarken aranır hale gelince gün ışığı, ona geçit veren, bu devrinde rengini yeşilden sarıya döndüren, anamdan babamdan çok gördüğüm her gün selamlaştığım dükkân komşum ‘Dut ağacından bahis açmak istedim. Devamını Okuyun »
Yıllardır, eski yıl gittiği için sevinilir. Yeni yılın hep iyi şeyler getireceği varsayılır. Sonra, o yıl bittiği için yine sevinilir. Ben, eski yıl bittiği için sevinenlerden değilimdir. Her yılı severim… Dt. Mürüvet Turhan Devamını Okuyun »
Soğuk ve yağmura gebe bir Cumartesi sabahı, sırtımda İsimsiz Hediyeler’in ağırlığı Dim Vadisinin derinlerine doğru yola koyuldum. Devamını Okuyun »
Eğitimlerin birinde, eğitici şöyle demişti: İnsan kupon biriktirir! Evet, kendi hayatımda ve şahit olduğum hayatlarda da bunu hep gördüm. Hepimiz kupon biriktiriyoruz. Tabii ki herkes kendi kuponunu biriktiriyor. Devamını Okuyun »
Çocukluğumuzdan beri hep uzakları dinleriz. Uzaklardan gelen prensler, prensesleri kurtarır. Sevdiklerimiz hep uzaklara gider. Uzakların neresi olduğunu kimse bilmez ama çok şey vardır uzaklarda. Hem iyiler hem de kötüler… Devamını Okuyun »
Dar sokaklardan dolanarak geçen deniz havası, evlerin cümle kapısından içeri süzülüp mevsimin ruhunu insana taşır şehrin o bölgesinde. Sabah uykusundan uyanan bedenler günün o vaktinin mahmurluğunu üstlerinden attıkları ve gözlerini yeni güne açtıkları andan itibaren yüzlerce yıllık bir kültür birikiminin içinde bulurlar kendilerini. Devamını Okuyun »
Işığın savaşçısı, John Bunyan’dan bir bölüm anımsar: ‘Bütün yaşadıklarıma rağmen karşıma çıkan güçlüklerden pişman değilim, çünkü onlar beni ulaşmak istediğim yere getirdiler. Devamını Okuyun »
Mutlu olmak ve hayattan haz almak üzerine düşündüğüm anlarda, köy gezilerinde çektiğim çocuk fotoğraflarına bakarım. Uzun ve meşakkatli bir yolculuğun ardından ulaşılan ücra köylerdeki çocukların yüzlerinde hep küçük şeylerle mutlu olabilme ifadesini yakalardım. Devamını Okuyun »
Kan ter içinde uykularından uyanıyorsan eğer her gece,
Yalnızlık sevgili gibi boylu boyunca uzanıyorsa koynuna,
Olur olmaz yere ıslanıyorsa kirpiklerin artık her şeye,
Devamını Okuyun »
Siz MARTI Jonathan’ı tanıyor musunuz? Ben onunla çok küçükken tanışmıştım. Devamını Okuyun »
Kucağına alıp, söyle sımsıkı sarıp öptüğün zaman bütün olumsuzlukların kaybolacağını düşünürsün. Gözlerinin içine bakıp hayatın anlamını ararsın… Devamını Okuyun »
Işığın savaşçısının savaşa girmekten korktuğu olmuştur.
Işığın savaşçısının herhangi bir zaman yalan söylediği ya da birisine ihanet ettiği olmuştur.
Devamını Okuyun »
Eşimle beraber, her sabah bir saat yürüyüş yapıyoruz. Hem zayıflamak, hem de daha sağlıklı olmak adına. Uykuyu çok seven ben, saat yedi buçukta sokağa atıyorum kendimi. Biri uzun biri kısa olmak üzere iki parkurumuz var. Devamını Okuyun »
Yetişkinlerle çocuklar arasında çok fark vardır. Çocukların özü sözü birdir. Söyledikleri ve yaptıkları aynıdır. Fakat büyükler öyle değildir. Büyükler; söylediklerinin tersini yapar, yaptıklarının tersini söylerler. Devamını Okuyun »
Son günlerde hayatım çok değişti. Sanki yaptığım işler azmış gibi, bir de televizyon programı yapıyorum. Yeni sloganım şöyle: Ölmeden önce, yapmadığım iş kalmasın!… Devamını Okuyun »
Son zamanlarda bir sağlıklı yaşama ve beslenme modası başladı. Organik ürünler pazarı, organik giyecekler, hormonsuz etler ve şimdi aklıma gelmeyen daha niceleri… Devamını Okuyun »
Hafta sonları genellikle şehirden uzaklaşmak istiyoruz. Asfalt yollardan, korna seslerinden, serinletmeyen gölgelerden ve hormonlu yiyeceklerden uzaklaşma isteği belki de… Devamını Okuyun »
