Mürüvet Turhan

İşte; geldik, gidiyoruz… Neler kazandığımızın, evlerimizin, arabalarımızın, takılarımızın ve giysilerimizin artık önemi yok. Önemli olan sadece bir FATİHA okutabilmek ardımızdan… Zorla değil ama, içten… Gidiyoruz. Dünyanın en zengini de olsak, en fakiri de; artık önemi yok. Herkes gibi, yalnızca iki metre beze sarılacağız. Zenginsen sen alırsın, fakirsen, belediye alır.
Eğer geride kalan varsa, her ölüm erken ölümdür. Ben, insanların erken gitmesine değil, az şey paylaştığıma üzülürüm. Çok sevdiğimiz birisi, daha geç ölünce daha mı az üzülürüz? Hayır! Hangi yaşta ölürlerse ölsünler, üzüntü aynıdır. Bizler, aslında galiba en çok kendimiz için üzülüyoruz. Yanımızda, bizi seven, destek olan, koruyan olmayınca, kendimizi çaresiz, kimsesiz ve yalnız hissediyoruz. Koskocaman dünyada, sevgiyi bulmak o kadar zor ki, zor bulunanı çabuk kaybettiğimiz için üzülüyoruz galiba… Gidenlerin, nereye gittiği hakkında hiçbir fikrimiz yok. Belki bilinmezler bizi ürkütüyor. Ama bu fani dünyada bile sevgiyle sarmalanıp iyi hayat yaşayanların, gerçek dünyada da öyle olacaklarına olan inancım tamdır. Bu dünyada yapmamız gerekenleri tamamlayıp, öğreneceklerimizi ve öğreteceklerimizi bitirince, sadece yaradana varmak kalıyor. Gidenlerin acısını, ancak içimde kalan boşluğun büyüklüğüyle ölçüyorum. Gün geçtikçe büyüyen ve asla dolmayacak olan boşluğun büyüklüğüyle… İnsan sevdiğini kaybedince, bir daha asla gülemeyeceğini zannediyor. Bir daha asla sevemeyeceğini… Ve aradan yıllar geçtikten sonra yeniden severse, en çok kendi duygularına ihanet etmiş sayıyor.  İranlı bir şair şöyle demiş; Aşk’a uçarsan kanadın yanar!
Bunun üzerine Mevlana;’Aşk’a uçmazsan kanat neye yarar!’ demiş!
İşte bu dünyadan göçtüğümüz zaman, gerçek aşka uçuyoruz demektir. Kanatlarımız yansa ne çıkar. Dünya nimetlerini geride bıraksak ne çıkar.
Ölüm bir son değil, bir başlangıçtır… Gerçek dünyadaki gerçek hayatın başlangıcı…
Sevgi ve saygılarımla…

Dt. Mürüvet Turhan

Rastgele Yazılar: