Mürüvet Turhan

Ne yazık ki, günlük gazeteleri akşam okuyabilenlerdenim. Ama hasta aralarında internetten haber takip ediyorum.Akşam olunca keyif ve yorgunluk kahvemi hazırlayıp, hafif bir müzik eşliğinde, hiçbir şey düşünmeden gazete okurum. Yani okurdum. Çünkü uzun bir süredir keyifli gazete okuyamıyorum.

Doğal afetler bir yanda, insanların yaptıkları katliamlar diğer yanda. Hangisi daha kötü bilemiyorum. Bir bakıyorsunuz deprem, tsunami, kasırga ve sel baskınları. Diğer sayfalarda taciz, tecavüz, adam öldürme, işkence ve terör olayları… İnanın bu olaylar gazete ve internet keyfimi sonlandırdı.

Neler oluyor? Dünyaya, insanlara ve evrene neler oluyor? Nasıl bu hale geldik? Nasıl düzeleceğiz? Herkes kendini mi kurtaracak, yoksa bir kurtarıcı mı bekliyoruz?

Onlarca insanın, hatta minicik bebeklerin öldüğü sel felaketinde, bazı insanlar, selde sürüklenen eşyaları yağmalıyorlardı. Dere yatağına bina inşa ederek, diğer insanların canı pahasına para kazanıyorlardı. Depo olması gereken merdiven altlarını ev yaparak, bir anlamda tabutluk hazırlıyorlardı. Etrafta her şey vardı. İnsanlık hariç…

Siz hiç bagajınıza pompalı tüfek koyarak yola çıktınız mı? Peki, torpidoya tabanca koydunuz mu? Hayır mı? Siz normal değilsiniz o zaman. Çünkü şimdi, saldırı silahı almadan evden çıkılmaz. Ya yolda birisi size kötü bakarsa… O insanı nasıl cezalandıracaksınız? Eğer siz onu öldürmezseniz, birçok insana kötü bakmaya devam eder. Ya trafikte size yol vermeyenleri ne yapmalı? Size meydan okuyan, kişiliğinizi hiçe sayan ve haddini bilmeden yola devam edenlerin hak ettiği en güzel ceza, tabii ki ölüm olmalıdır. Diyelim ki eşinizden ayrıldınız. Her ne kadar o sizi istemiyor olsa da, siz istiyorsunuz. Yani, olay bitmemiş. Hem, sizi kimse terk edemez. Ancak, isterseniz siz terk edersiniz. Hele hele sizi istemeyip de başka birine aşık olanların vay haline. Kendine en güzelinden bir mezar yeri hazırlasa iyi olur.

Sevgili dostlar; insanlar çok tahammülsüz ve sinirli oldu. Sudan sebeplerle adam öldürüyor veya yaralıyorlar. Hızlı ve dikkatsiz araba kullanıyorlar. Anne babalar, çocuklarını sokağa yalnız bırakamıyorlar. Etraf, kötü niyetli insanlarla dolu çünkü.

Benim önerim, etrafımızdaki  kötülüklerle başa çıkmanın en iyi yolu, her zamankinden daha iyi olmaktır. Daha yardımsever, daha anlayışlı ve daha sevgi dolu… O kötü insanların, iyi örneklere ihtiyacı var. Hem onlara hem de kendi çocuklarımıza iyi örnek olmalıyız. İyiliğin devamını ancak böyle sağlayabiliriz.

Yollarınızın hep iyilerle kesişmesini dilerim.
Dt. Mürüvet Turhan

Rastgele Yazılar: