Mürüvet Turhan

Sevdiklerine zamanını ver, dikkatini ver, ilgini ver, bilgini ver, pozitif bakış açını ver, onlara değer ver. Yüreğindeki armağanları ver, sevgini, anlayışını, neşeni, şefkatini ver, affediciliğini ver.Zihnindeki armağanları ver, rüyalarını, fikirlerini, yaratıcılığını, yeteneklerini sun dünyaya.

Yüreğini sunduğunda kendini iyi hissedersin, kendine olan güvenin artar,
en önemlisi kendine verdiğin sevgi ve değer artar.
Ne verirsen kendine veriyorsun.

Bunu daima hatırla:
Kendine sakladığın, kaybetmekten korktuğun her ne ise onu mutlaka kaybedersin.

Verdiklerin ise senindir…   Alıntı

Sizlere uzun zamandır şikayet dolu yazılar yazıyordum. Kaçmak istediğimden, bazı kişilerin sürekli dert anlatmasından sıkıldığımı söylüyordum. Sanırım çok sevilmeye alışık olmadığım için anlayamamışım. Çevremdeki herkes, aslında kendi dilinde sevgisini anlatmaya çalışıyormuş.
Birkaç gün önce, sevilmemenin ne demek olduğunu anladım. Sonra da kendi halime şükrettim. Gittiğim bir yerde, herkes tarafından çok güzel karşılanmıştım. Güler yüzler, samimi hatır sormalar ve ikramlardan sonra oturmuştum ki, kapıda, çok tanınan birisi belirdi. İçeriye girdiğinde, laf olsun diye söylenen hoşgeldinden başka bir şey duyulmadı. Hiç kimse yer göstermedi. Kendiliğinden oturdu ve beklemeye başladı. Sırası geldiğinde, düz bir yüzle hizmet aldı ve işi bitip gittiğinde, herkes rahat bir nefes aldı. O sırada ben bile derin nefes almadığımı fark ettim. Fark ettiğim diğer şey ise, o kişinin herkese emreder bir tarzda konuştuğu idi. Herkese çalışan olarak davrandığı için, herkes de ona iş gibi bakıyordu.
Birden, böyle bir hayatım olsa nasıl hissedeceğimi düşündüm. Kesinlikle bana göre olmayan bir hayat… Ben insanları sevdiğimi, özlediğimi ve merak ettiğimi fark ettim. Kendini kötü hissedenlerin bile beni görünce gülümsediğini, kızımı mutlu etmek için yaptıklarını hatırladım. Bana sarıldıklarında, güvenli ve dost kolları hissettim. Sorunlarını anlattıklarında, benim yardım edebileceğime olan inançlarını gördüm. Kimseyle konuşamayacakları konuları benimle konuşanları buldum. Yanlış anlaşılmayacaklarından ve dedikodu malzemesi olmayacaklarından emin olarak…
Biliyorum… İnsanların, benim kalbimi gördüklerini ve beynimi okuyabildiklerini biliyorum. İnsanlara değer verdiğimi, pozitif bakış açısı verdiğimi ve yüreğimi açtığımı biliyorlar. Kimseden bir şey saklamadığımı, insanları sevdiğimi biliyorlar. Beni bu yüzden seviyorlar.
Hayat bir bumerang gibi. Benim insanlara fark gözetmeden verdiğim şeyleri, bana geri getiriyor. Getirmediğinde ise şöyle düşünüyorum: Dünyada karşılık beklemeden iyilik yapan insanlardan biriyim…
Şimdi, sevilmenin güzelliğini bilen şanslı insanlardan biri olduğumu düşünüyorum. Uzun zamandır kendimi evden çıkmamaya alıştırmıştım. Artık eski günlere yeniden dönme zamanı geldi. Pozitif enerji isteyenler, hazırlansınlar…

Rastgele Yazılar: