Mürüvet Turhan

Uzun yıllar boyunca, ruhumun ufku hiç boş kalmadı. Hep kara bulutlarla kaplıydı. Her an şimşeklerin çakabileceği, yıldırımların düşebileceği, fırtınalarımın herkesi savurabileceği yıllardı. Her şeye ve herkese çok kızgındım o zamanlar. Göz bebeklerim bulutlansa, karşımdaki kişiye ateş saçardım. Sadece başkaları değil, zaman zaman ben bile kendi kızgınlığımdan korkardım. Amacım dünyayı eğitmek değildi tabii. Sadece, sınırlarımın zorlanmasını ve aşılmasını istemiyordum. Herkese nasıl davranıyorlarsa davransınlar, bana bulaşmasınlar istiyordum. Amacım, sadece kendimi korumaktı.

Çok acılar çekmiştim. Haksızlığa uğramış, kıyaslanmış, takdir edilmemiş ve istenmemiştim. Her ne kadar kalın bir kabukla örtmüş olsam da yaralarımı, zaman zaman dışarıya incecik bir kan sızmasını engelleyemiyordum. O zaman anlıyordum ki, kabuğun altındaki yaralarım hala acıyor. Ve intikam hırsı bürüyordu gözlerimi. Çektiğim acıların bedelini ödetecek birilerini arıyordum. Yine acıtılma ihtimalini düşünerek, ben acıtmaya çalışıyordum insanları.

Yeni yeni anlıyorum hayatı. Yaşadığım her şeyi yaşamam gerektiğini, her acının beni olgunlaştırdığını, aslında her insanın bana yeni şeyler öğrettiğini anlıyorum. Tabii ki yaşımın ilerlemesinin de payı var bunda. İnsan, sanırım, orta yaşa gelince, insanlarla değil de hayatla ilgilenmeye başlıyor. Kılık kıyafetle, saç başla ilgilenmek yerine, duygularla, düşüncelerle ilgileniyor.

Affedicilik de sanırım, belli bir yaşa ve olgunluğa ulaşınca kapıyı çalıyor. İnsanları anlamaya çalışmak, hatta affetmek, gençken pek sık yaptığımız bir şey değil çünkü.

Beni üzen, kıran, kızdıran herkesi affettim. İçimde en ufak bir iz kalmadı. Bence affetmek, insanın kendine verdiği bir ödülmüş. Geçmişteki kötü olayları ve insanları affedince, insan çok hafifliyormuş. Yaşadığım şeyleri paylaşıyorum, hikaye değil. Herkese tavsiye ederim.

NOT: Gazetemizin 21’inci sayısında yayınlanan “Yaşamlara Tutulan Ayna” başlıklı yazım için Sn. Dinç Akal (Dinç Baba) çok güzel bir yorum yapmış. Kişiliği ve düşünceleri ile kendime hep örnek aldığım, çok saygı duyduğum bir insanın,
hakkımda yazdıkları gözlerimi yaşarttı. Dinç Baba, bizler, sizin aydınlattığınız yolda yürümeye çalışıyoruz.
Yazdıklarımı okuyup, değerli zamanınızı ayırarak bir yorum yazmanız, benim için bayram hediyesi oldu.
Çok teşekkür ederim

Dt.  Mürüvet  TURHAN

Rastgele Yazılar: